Gisteren vertrokken om 7 uur met de auto naar Parkfly te Aalsmeer waar we de auto stallen en vandaar naar de vertrekhal worden gebracht met een busje. Om 8 uur op Schiphol waar bij t inchecken blijkt dat we geen “Esta formulieren” hebben. Dat kan gelukkig nog op Schiphol gedaan worden maar dat kost heel veel tijd met die vervelende apparaten en zeker voor 5 personen. Heeft niemand ons voor gewaarschuwd dat dat moest. (achteraf staat het wel in de checklist van Jan Doets maar is ons niet opgevallen). We verliezen daardoor veel tijd en krijgen geen plekken naast elkaar in vliegtuig. Ook geen tijd voor koffie of tijdschrift / boek kopen… De controle valt mee; er loopt een speurhond rond maar die vind niets verdachts bij ons.
Lena en Hinse zitten naast elkaar, Arjan zit in midden van pad, Gijs ook en ik zit ook in middenpad en naast mij komt een vrouw met klein kind zitten… Dat valt gelukkig mee met dat meisje dat een heel vreemde naam draagt (Oude Incanaam of zo…) Ze is heel lief en babbelt er op los en “leest” de krant. De moeder heeft geen speelgoed bij zich.
Als ik eindelijk de kans krijg om te lopen (moeder en kind sliepen erg lang) zie ik dat er naast Gijs een plekje vrij is en daar ga ik zitten. 2 films gezien (Biutiful en Rabbit hole). en verder duurt de reis lang.
In New York aangekomen valt douane ook mee. We nemen een yellow taxi naar hotel en zien voor t eerst de gebouwen liggen. Het is warm 26 gr.
We checken in in “Holiday Inn Midtown” 440 west 57th street. 2 ruime kamers met airco (die t gelukkig doet). 4e verdieping.
Daarna wandeling naar Time Square om onze New York passen op te halen. Met die passen krijg je toegang tot veel grote attracties.
Time square met al zijn reclames en tv beelden is leuk en druk. Gegeten in Italiaans restaurant Olive garden op Time Square met uitzicht op de M&M’s shop. Lekker eten. Daarna naar hotel terug. De kinderen kopen nog wat te snoepen in winkel.
Om 8 uur al in bed

Hotel Holiday Inn Midtown; dicht bij Central park. New York pass voor 7 dagen incl. 3 dagen “hop-on-hop-off” bus.

We gaan met zijn 5en. Arjan is al eerder in NY geweest, wij nog nooit!

We hadden s’ochtends alle tijd want we vlogen pas tegen 3 uur in de middag. Alle spullen die her en der door de auto hadden gezworven, moest nu verdeeld worden over de koffers. Gelukkig paste het allemaal. Tegen 10 uur uit ons hotel vertrokken, een heleboel troep achterlatend (koelbox, bekers, bestek en andere rommel). Binnen een half uur waren we op het vliegveld en de auto was ook binnen een minuut ingeleverd! Oeps nu zijn we wel heel erg op tijd… Bagage inchecken (de korte rij voor de KLM members: altijd handig die Arjan er bij ). Broodje gehaald en koffie en gekeken naar al die vliegtuigen die hier landen en opstijgen. Helaas verkopen ze hier geen Ipods (!) en ook geen Levis broeken. Dan is het weer wachten tot we kunnen boarden.  We zitten dit keer “vier op een rij” in het midden. Ik mis een raampje. 10 uur vliegen is het en zonder te kunnen slapen is dat best lang. Het vliegtuig zit stampvol en het is ook erg rumoerig. s’ochtends 10 uur NL tijd komen we aan op Schiphol. Zonder enige controle (alleen paspoort) kunnen we overal door en uit. Bij de bagagaband van de Paramaribo-vlucht staan alle douanebeambtes…

Er stond al een taxi voor ons klaar en we waren binnen een half uur weer thuis. Het was erg warm en de zon scheen, das altijd leuk thuiskomen.

We hebben niet ontbeten en hopen ergens een subway tegen te komen. Onze miep-miep geeft aan over 40 miles… Dat moet lukken. We maken onze eerste stop om zee-olifanten te zien en ja hoor daar ligt een hele kudde op het strand en er zwemmen er in de zee. Ze maken veel herrie en de mannetjes moeten natuurlijk hun krachten laten zien.

Maar het is wel indrukwekkend om ze zo in de natuur te zien. Dit is wel het mooiste stuk van de Pacific highway : tussen Morro Bay en Carmel. Het is een stuk kustweg langs steile rotsen, door bergen en langs stranden die gesloten zijn voor de mens. Gelukkig maar want dit moet bewaard blijven. 

Ondertussen zijn we nog steeds geen subway of andere eetgelegenheid tegengekomen. We beginnen honger te krijgen. Ineens is de subway nog steeds 40 miles verder… In Lucia is er een restaurant waar we tegen 12 uur gaan eten. We zitten binnen bij de open haard!!! Ja zo koud is vandaag. Bestellen sandwiches met koffie en chocomelk. De porties zijn weer eens heel erg groot. Goedkoop was dit ook zeker niet. Maar honger hebben we niet meer. We stoppen nog meerdere keren bij een mooi uitkijkpunt. Soms tot ergenis van Gijs want het is toch allemaal hetzelfde…

 Lena geniet van haar muziek, zoals bijna iedere dag.  We nemen als afsluiting van deze route de “17-mile-drive. Deze loopt van Monterey tot aan Carmel. Er moet voor betaald worden want het is eigendom van een particuliere hotelketen. De weg loopt door bos en langs de kust en langs heel veel mooie huizen. Ook langs een beroemde golfbaan `pebble beach`. Het mooiste stuk langs “Seal en Birdrock” een thuisbasis voor zeehonden en aalscholvers, maar ook meeuwen. Leuk geluid vd zeehonden.

Onze reis zit erop als we rond 5 uur in ons laaste hotel aankomen (Days inn) te Redwood; 20 miles van het vliegveld. Ik heb nog steeds geen levis gescoord. We genieten van Coronatjes (vandaag wel heel erg klein) in ons hotel. Hier is het weer warm. We hebben zo’n 3500 miles gereden de afgelopen 3 weken! En heel veel gezien en genoten. Op sommige plekken vonden we het wel erg druk. We gaan eten bij een Indiaas restaurant (voor sommige van ons iets te spicy). En dan nu het laatste stukje weblog. Leuk dat jullie ons zo hebben gevolgd!

Gine, dinsdag 11 uur.

Verder gaat de reis langs de kust en gelukkig breekt wat later op de dag de zon door. We kopen heerlijke aardbeien in een stalletje in een landbouwgebied. Maken nog een laaste stop in Morro Bay. Hier begint een natuurgebied, afgeschermd stuk strand voor vogelbroed (voor soort meeuwen). Vanaf hier is het ook een stuk mooier, rustiger, bijna geen huizen. We maken een wandeling langs het strand. We hebben er weer een dag opzitten als we aankomen in ons motel 6 te San Simeon. We hebben er een heel slechte internetverbinding (niet eens bereikbaar van onze hotelkamer) en moeten daar ook nog eens 3 $ voor betalen. Gelukkig lukt het nog net om een hotel voor de laatste nacht te reserveren. Onderweg naar een restaurant een prachtige zonsondergang:

Heerlijk gegeten bij de Italiaan (gelukkig hebben ze eens geen pizza’s). Het is een heel koude avond, zijn we niet meer gewend en de warme truien gaan aan.

Maar het is nu erg stil. Terug naar de auto; die keurig op zijn plekje staat.

We rijden vervolgens langs de kust langs plaatsen als Santa Monica en Malibu beach. Je kunt je voorstellen hoe druk het is op zondagmiddag… We kunnen uiteindelijk een parkeerplaats vinden bij een surfstrandje bij een cafe waar heel veel motoren geparkeerd staan. Er zijn er een paar bij (motorrijders) die heel goed Wheelies kunnen maken met heel veel herrie.

Dan gaan we verder naar ons hotel in Ventura (La Quinta). Eten s ‘avonds bij de chinees (wij zijn zo’n beetje de enige gasten en dat had ons moeten waarschuwen. Het eten is echt niet lekker… Maar buiten is er wel een jongen aan het skaten. Nog maar 3 nachten te gaan.

Zo liggen er zo’n 2500 sterren met namen van (voor ons) meest onbekende sterren. Het is een leuke straat, druk natuurlijk, met veel winkels o.a. Virgin. We bekijken een heel grote winkel waar ze maskers (ook van Slipknot), halve benen, skeletten en andere griezelige zaken verkopen. Teveel om op te noemen. We bekijken de vele voet en handafdrukken van sterren voor “Mann’s Chinese Theatre”. Hier worden filmpremieres gehouden. Daarna op naar Universal Studios : de Walk: een amusementsstraat met cafes, livemuziek, Hardrockcafe, etc etc en heel veel hebbedingetjes die met film te maken hebben. Lena koopt weer een riem (die bij thuiskomst te kort blijkt te zijn). Kortom een leuke buurt. We gaan niet de studio’s bekijken want dat is toch wel erg kostbaar.

We besluiten ook nog naar Beverly hills te gaan, waar de sterren wonen… We rijden langs een grote DC winkel en daar moet natuurlijk gestopt worden voor Lena. Ze koopt een vest en broek, helemaal gelukkig. We rijden door Rodeo-road : de exclusiefste winkelstraat hier aan de westkust. Je weet niet wat je ziet aan winkels, maar ook de auto’s zijn helemaal geweldig :lamborghini’s, ferrari’s, bentley’s noem maar op. Geen sterren gezien. Dan nog maar even door de huizenbuurt gereden, we achtervolgen een “startourbus” en kijken waar zij stoppen. Het zegt ons allemaal niets. Maar een ding is zeker het is een prachtige buurt met mooie schone straten en wel erg mooie huizen. Ozzi Osbourne moet hier ergens wonen, maar waar?

Als afsluiting van de dag rijden we naar zee : Venice beach. Het is een erg leuke omgeving: veel winkeltjes, cafe’s aan de stadskant en aan strandkant veel palmbomen. De boulevard is een echte flaneerpromenade. Je ziet hier de meest vreemde types rondlopen, fietsen (met hond), skateboardend. Er zijn veel straatoptredens. Wat een leuke avond. Jammer dat t bewolkt is; zo zien we de zon niet in de zee zakken. We eten in een goede strandtent en zitten precies aan de boulevard. Lena en Gijs vinden Los Angeles de leukste stad tot nu toe! Nog één nacht hier.

We besluiten deze pacific road te verlaten en gelijk door te gaan naar het Getty center wat dicht bij Beverly hills licht.

Wat is het hier vreselijk druk op de snelweg, 7 banen en nog staat het verkeer bijna stil. We schieten nauwelijks op. Tegen 3 uur zijn we dan eindelijk bij het Paul Getty Center. Dit centrum staat op een heuvel en je hebt er een geweldig uitzicht over Los Angeles. Het ontwerp is van Richard Meier. Het is een prachtig complex te midden van prachtig aangelegde tuinen.

 De collectie vd Gettytrust omvat ca. 50.000 stukken . Niet allemaal in dit museum, maar ook elders. Paul Getty heeft in zijn nalatenschap laten bepalen dat zijn kunstaankopen kosteloos tentoongesteld moeten worden. We moeten wel betalen voor het parkeren vd auto en gingen met een computergestuurd treintje naar boven. We hebben bijna het gehele museum afgelegd, soms wat sneller omdat bv fototenst. niet echt beviel. Maar we vonden het alle 4 erg mooi, vooral dat “puberale beeldje”, aldus Gijs:

Lena kan er wel wat mee voor een ckv-verslag, denkt ze. Daarna door het vreselijk drukke verkeer naar ons hotel Hollyday inn. Het blijkt een 14 verdiepingen hoog hotel; wij zitten op de 10e. Het ligt op een groot bedrijventerrein en er zitten heel veel Japanners. De kamer is niet zoals beloofd “king size” ;de bedden zijn wat kleiner van afm. We moeten maar bij Hotwire gaan klagen, want zij hebben niet anders voor ons. Ja, ja, … ook het zwembad is dicht dit weekend!

We gaan eten bij “Aioli” een Italiaans restaurant. Lena en Gijs gaan met een doggybag te deur uit.