weer thuis

Zaterdag en al weer 2 dagen thuis. Noge even de terugreis:

We hadden s’ochtends alle tijd want we vlogen pas tegen 3 uur in de middag. Alle spullen die her en der door de auto hadden gezworven, moest nu verdeeld worden over de koffers. Gelukkig paste het allemaal. Tegen 10 uur uit ons hotel vertrokken, een heleboel troep achterlatend (koelbox, bekers, bestek en andere rommel). Binnen een half uur waren we op het vliegveld en de auto was ook binnen een minuut ingeleverd! Oeps nu zijn we wel heel erg op tijd… Bagage inchecken (de korte rij voor de KLM members: altijd handig die Arjan er bij ). Broodje gehaald en koffie en gekeken naar al die vliegtuigen die hier landen en opstijgen. Helaas verkopen ze hier geen Ipods (!) en ook geen Levis broeken. Dan is het weer wachten tot we kunnen boarden.  We zitten dit keer “vier op een rij” in het midden. Ik mis een raampje. 10 uur vliegen is het en zonder te kunnen slapen is dat best lang. Het vliegtuig zit stampvol en het is ook erg rumoerig. s’ochtends 10 uur NL tijd komen we aan op Schiphol. Zonder enige controle (alleen paspoort) kunnen we overal door en uit. Bij de bagagaband van de Paramaribo-vlucht staan alle douanebeambtes…

Er stond al een taxi voor ons klaar en we waren binnen een half uur weer thuis. Het was erg warm en de zon scheen, das altijd leuk thuiskomen.

 

dinsdag 29 juli

Helaas is onze laatste reisdag begonnen. De vakantie is omgevlogen en we hebben veel mooie plekken gezien. Ook vandaag is het geheel bewolkt en koud. Bij het wegrijden bij het hotel zien we een wasbeer, helaas dood.

We hebben niet ontbeten en hopen ergens een subway tegen te komen. Onze miep-miep geeft aan over 40 miles… Dat moet lukken. We maken onze eerste stop om zee-olifanten te zien en ja hoor daar ligt een hele kudde op het strand en er zwemmen er in de zee. Ze maken veel herrie en de mannetjes moeten natuurlijk hun krachten laten zien.

Maar het is wel indrukwekkend om ze zo in de natuur te zien. Dit is wel het mooiste stuk van de Pacific highway : tussen Morro Bay en Carmel. Het is een stuk kustweg langs steile rotsen, door bergen en langs stranden die gesloten zijn voor de mens. Gelukkig maar want dit moet bewaard blijven. 

Ondertussen zijn we nog steeds geen subway of andere eetgelegenheid tegengekomen. We beginnen honger te krijgen. Ineens is de subway nog steeds 40 miles verder… In Lucia is er een restaurant waar we tegen 12 uur gaan eten. We zitten binnen bij de open haard!!! Ja zo koud is vandaag. Bestellen sandwiches met koffie en chocomelk. De porties zijn weer eens heel erg groot. Goedkoop was dit ook zeker niet. Maar honger hebben we niet meer. We stoppen nog meerdere keren bij een mooi uitkijkpunt. Soms tot ergenis van Gijs want het is toch allemaal hetzelfde…

 Lena geniet van haar muziek, zoals bijna iedere dag.  We nemen als afsluiting van deze route de “17-mile-drive. Deze loopt van Monterey tot aan Carmel. Er moet voor betaald worden want het is eigendom van een particuliere hotelketen. De weg loopt door bos en langs de kust en langs heel veel mooie huizen. Ook langs een beroemde golfbaan `pebble beach`. Het mooiste stuk langs “Seal en Birdrock” een thuisbasis voor zeehonden en aalscholvers, maar ook meeuwen. Leuk geluid vd zeehonden.

Onze reis zit erop als we rond 5 uur in ons laaste hotel aankomen (Days inn) te Redwood; 20 miles van het vliegveld. Ik heb nog steeds geen levis gescoord. We genieten van Coronatjes (vandaag wel heel erg klein) in ons hotel. Hier is het weer warm. We hebben zo’n 3500 miles gereden de afgelopen 3 weken! En heel veel gezien en genoten. Op sommige plekken vonden we het wel erg druk. We gaan eten bij een Indiaas restaurant (voor sommige van ons iets te spicy). En dan nu het laatste stukje weblog. Leuk dat jullie ons zo hebben gevolgd!

Gine, dinsdag 11 uur.

 

maandag 28 juli

Weg uit Ventura (alleen Arjan en ik hebben ontbeten in t hotel). We rijden over de Pacific Highway terug richting San Francisco. Helaas is t bewolkt langs de kust, jammer voor de foto’s. We stoppen in Santa Barbara en gaan de pier op (Stearns Wharf) die loopt 800 m de zee in. Heel veel aalscholvers : eentje wacht totdat een visser een vis voor hem heeft gevangen, maar de visser is hem te slim af. Maar goed ook gezien het vishaakje…

Verder gaat de reis langs de kust en gelukkig breekt wat later op de dag de zon door. We kopen heerlijke aardbeien in een stalletje in een landbouwgebied. Maken nog een laaste stop in Morro Bay. Hier begint een natuurgebied, afgeschermd stuk strand voor vogelbroed (voor soort meeuwen). Vanaf hier is het ook een stuk mooier, rustiger, bijna geen huizen. We maken een wandeling langs het strand. We hebben er weer een dag opzitten als we aankomen in ons motel 6 te San Simeon. We hebben er een heel slechte internetverbinding (niet eens bereikbaar van onze hotelkamer) en moeten daar ook nog eens 3 $ voor betalen. Gelukkig lukt het nog net om een hotel voor de laatste nacht te reserveren. Onderweg naar een restaurant een prachtige zonsondergang:

Heerlijk gegeten bij de Italiaan (gelukkig hebben ze eens geen pizza’s). Het is een heel koude avond, zijn we niet meer gewend en de warme truien gaan aan.

 

zondag 27 juli

Wederom bij Subway gegeten (Lena bij Starbucks) en daarna down town Los Angeles. In een Mexicaanse / Latino buurt geparkeerd. Parkeerplaats zag er niet betrouwbaar uit en we waren een beetje bang dat we bij terugkomst een ingeslagen ruit zouden aantreffen… Het valt tegen dat centrum van LA. We lopen langs City Hall : in art deco stijl. Daarna komen we in een oude gedeelte vd stad waar optredens zijn van Mexicaanse danseresjes. De hele buurt spreekt spaans (helft vd bevolking van Los Angeles is Latino). Bij MOCA (museum voor moderne kunst) drinken we op terras frisdrank. Langs Walt Disney concert hall gelopen, een opvallend gebouw. We zitten hier midden in de regeringswijk.

Maar het is nu erg stil. Terug naar de auto; die keurig op zijn plekje staat.

We rijden vervolgens langs de kust langs plaatsen als Santa Monica en Malibu beach. Je kunt je voorstellen hoe druk het is op zondagmiddag… We kunnen uiteindelijk een parkeerplaats vinden bij een surfstrandje bij een cafe waar heel veel motoren geparkeerd staan. Er zijn er een paar bij (motorrijders) die heel goed Wheelies kunnen maken met heel veel herrie.

Dan gaan we verder naar ons hotel in Ventura (La Quinta). Eten s ‘avonds bij de chinees (wij zijn zo’n beetje de enige gasten en dat had ons moeten waarschuwen. Het eten is echt niet lekker… Maar buiten is er wel een jongen aan het skaten. Nog maar 3 nachten te gaan.

 

26 juli

Ontbeten bij Subway en daarna naar Hollywood gereden. Eerst parkeren in een giga grote parkeergarage. Walk of fame gelopen op Hollywood Boulevard. Hier worden stervormige tegels in het trottoir gelegd met een naam van een ster (film/ kunstenaar)

Zo liggen er zo’n 2500 sterren met namen van (voor ons) meest onbekende sterren. Het is een leuke straat, druk natuurlijk, met veel winkels o.a. Virgin. We bekijken een heel grote winkel waar ze maskers (ook van Slipknot), halve benen, skeletten en andere griezelige zaken verkopen. Teveel om op te noemen. We bekijken de vele voet en handafdrukken van sterren voor “Mann’s Chinese Theatre”. Hier worden filmpremieres gehouden. Daarna op naar Universal Studios : de Walk: een amusementsstraat met cafes, livemuziek, Hardrockcafe, etc etc en heel veel hebbedingetjes die met film te maken hebben. Lena koopt weer een riem (die bij thuiskomst te kort blijkt te zijn). Kortom een leuke buurt. We gaan niet de studio’s bekijken want dat is toch wel erg kostbaar.

We besluiten ook nog naar Beverly hills te gaan, waar de sterren wonen… We rijden langs een grote DC winkel en daar moet natuurlijk gestopt worden voor Lena. Ze koopt een vest en broek, helemaal gelukkig. We rijden door Rodeo-road : de exclusiefste winkelstraat hier aan de westkust. Je weet niet wat je ziet aan winkels, maar ook de auto’s zijn helemaal geweldig :lamborghini’s, ferrari’s, bentley’s noem maar op. Geen sterren gezien. Dan nog maar even door de huizenbuurt gereden, we achtervolgen een “startourbus” en kijken waar zij stoppen. Het zegt ons allemaal niets. Maar een ding is zeker het is een prachtige buurt met mooie schone straten en wel erg mooie huizen. Ozzi Osbourne moet hier ergens wonen, maar waar?

Als afsluiting van de dag rijden we naar zee : Venice beach. Het is een erg leuke omgeving: veel winkeltjes, cafe’s aan de stadskant en aan strandkant veel palmbomen. De boulevard is een echte flaneerpromenade. Je ziet hier de meest vreemde types rondlopen, fietsen (met hond), skateboardend. Er zijn veel straatoptredens. Wat een leuke avond. Jammer dat t bewolkt is; zo zien we de zon niet in de zee zakken. We eten in een goede strandtent en zitten precies aan de boulevard. Lena en Gijs vinden Los Angeles de leukste stad tot nu toe! Nog één nacht hier.

 

vrijdag 25 juli

Een mooie route had Arjan in gedachte voor vandaag : de Pacific Coastway; langs de kust. Maar wat is die weg druk. Bij Laguna beach parkeren we de auto en lunchen bij Johny Rockets. We lopen over het strand. Het is erg heiig (of is het hij-ig; leuke voor een dictee). Er zijn mooie golven. Daarna willen we door tot Huntington beach : bekend vh surfen; ook wel surfcity genoemd. Er schijnen hier prima golven (de beste vd westkust) te zijn. Wij hebben er niet van kunnen genieten want het is er super druk. Er is ook een of ander evenement gaande. O ja, Gijs gaat hier later wonen! De auto’s zijn hier helemaal super.  We kunnen de auto hier niet parkeren.

We besluiten deze pacific road te verlaten en gelijk door te gaan naar het Getty center wat dicht bij Beverly hills licht.

Wat is het hier vreselijk druk op de snelweg, 7 banen en nog staat het verkeer bijna stil. We schieten nauwelijks op. Tegen 3 uur zijn we dan eindelijk bij het Paul Getty Center. Dit centrum staat op een heuvel en je hebt er een geweldig uitzicht over Los Angeles. Het ontwerp is van Richard Meier. Het is een prachtig complex te midden van prachtig aangelegde tuinen.

 De collectie vd Gettytrust omvat ca. 50.000 stukken . Niet allemaal in dit museum, maar ook elders. Paul Getty heeft in zijn nalatenschap laten bepalen dat zijn kunstaankopen kosteloos tentoongesteld moeten worden. We moeten wel betalen voor het parkeren vd auto en gingen met een computergestuurd treintje naar boven. We hebben bijna het gehele museum afgelegd, soms wat sneller omdat bv fototenst. niet echt beviel. Maar we vonden het alle 4 erg mooi, vooral dat “puberale beeldje”, aldus Gijs:

Lena kan er wel wat mee voor een ckv-verslag, denkt ze. Daarna door het vreselijk drukke verkeer naar ons hotel Hollyday inn. Het blijkt een 14 verdiepingen hoog hotel; wij zitten op de 10e. Het ligt op een groot bedrijventerrein en er zitten heel veel Japanners. De kamer is niet zoals beloofd “king size” ;de bedden zijn wat kleiner van afm. We moeten maar bij Hotwire gaan klagen, want zij hebben niet anders voor ons. Ja, ja, … ook het zwembad is dicht dit weekend!

We gaan eten bij “Aioli” een Italiaans restaurant. Lena en Gijs gaan met een doggybag te deur uit.

 

donderdag 24 juli

Voor het ontbijt zaten Arjan en ik op het balkon, lekker plekje zo vroeg. Nu al warm. Er vliegen hier kolibries! Na een heerlijk ontbijt boeken we een hotel voor vanavond in Temecula. We wilden meer aan zee, maar dat is behoorlijk prijzig.

Vandaag gaan we naar San Diego naar de San Diego’s zoo.  Onderweg in de bergen  (heel mooi) daalt de benzinemeter wel heel erg snel. We komen geen dorp tegen met een benzine pomp. De airco is al uit en het is een spannend ritje. Maar gelukkig is daar dan toch altijd een pomp.

Het blijkt een prachtig aangelegde dierentuin te zijn. De dieren leven in een soort natuurlijke omgeving (niet de ijsberen…) gescheiden vd toeschouwers dmv natuurlijke barrieres. De grote vogelkooi is echt mooi. De tijger krijgen we maar niet te zien (tot groot verdriet van Lena). Ook zijn er panda’s. Ook veel slangen, zoals bv een albino slang, die er eng uit ziet. Kortom erg mooi. Bij de uitgang neemt Gine een voetmassage op de “footsie wootsie” ….. o dat is fijn

Even na 6 uur rijden we naar Temecula over een erg drukke highway. Om 7 uur in het hotel “Best Western inn” prima kamer. Gelukkig hebben we weer internet en lees ik ook de berichten van Marijke en haar fam. Zij hebben  na een week van afwezigheid weer van zich laten horen. Zij maken een totaal andere reis dan wij dat doen. Lekker gegeten bij “Zigglers” oa goede salladbar!

We hebben voor morgen 2 nachten in Los Angeles geboekt, weer een Holiday inn.

 

woensdag 23 juli

De ochtendkrant voor thuisblijvers

 

… De internetverbinding verloopt slecht. Voor reserveren van hotel moeten we in de lobby gaan zitten; daar is een goede verbinding. We boeken een Holiday inn via Hotwire voor weinig in La Quinta. Gaan vervolgens weer rijden: eerste route is via de route 66. Helaas is dit gedeelte vd route 66 niet echt leuk. Heel veel vervallen restaurants(dat is wel weer leuk om te zien) 

 hotels, huizen, etc. Er komt dan ook nauwelijks verkeer over deze weg.

Wel jammer. Dan naar ons laatste nationale park van deze vakantie en wel “Joshua tree national valley”. Daar is het toch warm boven 40 0 C, fff. Het is dan ook niet verwonderlijk dat we midden op de dag een heerlijke wandeling gaan maken naar een dam hier in de desert. Heerlijk wat is dat fijn met deze hitte. Veel water meenemen wordt ons aangeraden. Gelukkig staat er wel een beetje water in de dam en vliegen er hele mooi gekleurde libelles (oranje en donkerblauwe). Dit is het leukste v deze dag. Het park valt verder enigszins tegen. Wel veel joshua trees natuurlijk, die zien er zo uit:

En daar staan er heel erg veel van in dit park, vandaar natuurlijk de naam  maar verder is het saai.

Als we bijna in La Quinta zijn komen we terecht in een wereld van palmbomen, mooi aangelegde wegen, prachtige bloemen, heel erg groen.  Een mooie omgeving dus. Ons hotel blijkt een erg mooi hotel te zijn. Van het zwembad maken we vandaag geen gebruik, maar wel vd fitness-ruimte. We eten dit keer bij “John’s”. Ik had verwacht dat uit eten in Amerika slecht zou zijn; maar wij hebben op een paar uitzonderingen na altijd lekker gegeten. In een restaurant is er altijd een hostess die je naar je tafeltje brengt met de menu’s. Dan komt er een serveerster om de drankbestelling op te nemen en vervolgens wordt soms water geserveerd door weer iemand anders, of de serveerster komt met de drankjes en neemt de verdere bestelling op. Je hoeft hier nooit lang te wachten op je eten. De drankjes vullen ze aan = refill (niet het bier of speciale drankjes). Al snel volgt de rekening en het is de bedoeling dat je 15% fooi geeft (als het niet al in de rekening is opgenomen). Ze zijn altijd super vriendelijk, soms te. Hi, how are you. Fine, how are you? O I’m fine, thank you. Wij doen maar mee met die gesprekjes. We hebben geen internetverbinding deze avond.

 

dinsdag 22 juli

Al weer 2 weken onderweg! We vertrekken uit Flagstone uit ons Motel 8 hotel op weg naar een `shopping Mall` : Gisteravond na het eten ontdekten Lena en Gijs een hele coole winkel maar die ging sluiten. Het is in een mooi groot winkelcentrum, heerlijk rustig. O, Lena en Gijs zien nog een andere coole winkel. Arjan wacht bij de auto. Het duurt wel lang voor hem.  Gijs scoort een nieuwe broek en een leuk shirt. Lena ziet teveel leuke t shirts en koopt er 4. Dan kunnen we eindelijk naar Route 66. Er ligt nog een stukje van deze lange legendarische weg hier in de staat Arizona. Het begin vd weg is wat saai maar wel heerlijk rustig we komen nauwelijks een auto tegen. We stoppen in Seligman; een stadje met veel oude winkels, auto’s uit de jaren 50/60. We kopen een ijzeren reclame bordje van Coca cola.  Een uurtje later  eten we bij “Eddy’s” en rijden over een echt prachtige route door de bergen naar Oatman. Onderweg ziet Gijs als eertste “dikhoornschapen”. Ze staan op de foto. Ook zien we een roadrunner! Bij ons bekend als renkoekoek . De temperatuur is flink gestegen in de loop vd dag. We doen Oatman aan. Daar waan je je echt in het wilde westen (ook wat de bewoners betreft).

‘Wilde’ ezels struinen door het dorp, een ervan zoekt verkoeling bij de ventilator en moet daarvoor halverwege de ingang staan van een winkeltje. Na dit leuke plaatsje komen we aan op de bestemming van deze dag : “Needles”. En hier is het heeeeel erg warm. Gelukkig heeft het hotel een zwembad waar we al gauw met zijn 4 en in liggen. Het eten bij Eddy’s ligt 3 van ons nog zwaar op de maag dus besluiten we om wat snacks in de supermarkt te gaan kopen. Nou ja een beetje, Lena en Arjan komen met zakken vol terug waarbij  flesjes corona niet ontbreken. Arjan en ik drinken hier nauwelijks wijn, meestal is het Corona-bier.

 

maandag 21 juli

We verlaten Holiday in met plezier, geen kwaliteit zeg. en behoorlijk duur. Arjan krijgt (omdat hij priorityclubmember is) een voucher zodat hij alle aankopen hier kan laten zetten op hotelkamer. Nou nou wat fijn. Gisteravond gingen we bij MacDonald eten: onderweg er naar toe kwamen we een zwerfhond tegen die Gine zo nodig moest aanhalen. Hij bleef ons volgen. Alleen hij rende ook op auto’s af en werd flink geraakt door een auto. Maar ons bleef hij volgen. We moesten een grote drukke weg oversteken en voorzagen al problemen voor de hond. Hij vloog weer op een langsrijdende auto af; gelukkig werd ie niet geraakt. Snel gingen we de Mac binnen, blij dat we van de hond af waren. Gijs was nog wel bang dat ie op ons zou wachten. Maar we konden na afloop rustig terug naar ons hotel.

Vandaag stond Grand Canyon op ons programma. De weg er heen was al mooi. Het blijft erg bewolkt. Grand cayon is echt overweldigend± wat een immens groot gebied. We kijken er van boven op. De collorado river heeft hier eeuwen lang een canyon gesneden door dit gebied. Indrukwekkend. We rijden langs de south rim en stoppen bij verschillende uitzichtpunten. Gijs vindt dat maar onzin want het is toch allemaal hetzelfde uitzicht. Daar heeft hij wel een beetje gelijk in. Lena en Gijs zijn gewoon moe van al die parken geworden.

Buiten het park gaan we naar de film : een film van `National geographic`over Grand Canyon. Het is een IMAX prod. dat is op een heel groot scherm. Mooi gemaakte film alleen verteld het niets over het geologische ontstaan vd canyon. Das wel jammer. Via een hele rustige weg door de bossen waar we 2 elanden zien, en een skelet (Arjan zag het alleen maar) rijden we naar Flaggstaff. Slecht internet in hotel. We eten bij Ruby Tuesday en Lena en Gijs nemen allebei enorme toeten die we met zijn  vieren niet eens opeten.